Kur ekspertët analizuan ADN-në e romakëve, zbuluan sekrete që po rishkruajnë historinë siç e njohim sot. Edhe pse Roma e lashtë është studiuar për shekuj, teknologjia moderne e ADN-së tregoi se shumë nga ato që mendonim për këtë civilizim mund të jenë të pasakta.
Sipas profesorit të biologjisë dhe gjenetikës në Universitetin Stanford, Jonathan Pritchard, studimi i ri ndryshon mënyrën se si e shohim popullsinë e lashtë të Romës. Një ekip ndërkombëtar studiuesish nga Italia, Irlanda, Austria dhe Franca analizuan mostra gjenetike nga Roma dhe zonat përreth për të kuptuar origjinën e vërtetë të romakëve.
Legjendat thonë se Roma u themelua nga Romulus and Remus, dy vëllezër të rritur nga një ujkeshë, por arkeologjia tregon një histori më reale: qyteti u krijua nga bashkimi i fshatrave në rajonin e Latiumit rreth vitit 625 p.e.s. Me kalimin e kohës, Roma u shndërrua në një fuqi të madhe, duke kaluar nga mbretëri në republikë dhe më pas në perandori, ku figura si Julius Caesar dhe më vonë Augustus luajtën rol kyç në zgjerimin e saj.
Perandoria Romake u bë një nga më të fuqishmet në histori, duke u shtrirë nga Britania deri në Lindjen e Mesme dhe Afrikën e Veriut. Ajo solli inovacione që përdoren edhe sot, si rrugët që lidhin territore të mëdha, teknikat bujqësore dhe gjuha latine, e cila u bë baza e shumë gjuhëve moderne si italishtja, frëngjishtja dhe spanjishtja. Megjithatë, edhe pse historia politike e Romës është e dokumentuar mirë, origjina gjenetike e popullsisë së saj mbeti një mister deri së fundmi.
Duke analizuar ADN nga skelete të lashta në 29 vende të ndryshme, studiuesit zbuluan se Roma ka qenë gjithmonë një “melting pot” kulturash. Para themelimit të qytetit, njerëz nga Anadolli (Turqia e sotme), Irani dhe Europa Lindore kishin ardhur në këtë zonë, duke krijuar një popullsi shumë të larmishme. Por surpriza më e madhe erdhi gjatë periudhës së Perandorisë: shumica e romakëve kishin origjinë nga Mesdheu Lindor dhe Lindja e Afërt, jo nga Europa Perëndimore siç besohej më parë.
Me rënien e Perandorisë, gjithçka ndryshoi sërish. Pushtimet, sëmundjet dhe ndarjet politike sollën një valë të re migrimesh nga Europa Qendrore dhe Veriore, duke ndryshuar përbërjen gjenetike të popullsisë së Romës. Sipas studiuesve, këto ndryshime ndodhën shumë më shpejt sesa mendohej, brenda vetëm disa shekujve, duke reflektuar transformimet politike dhe shoqërore të kohës.
Në fund, studimi tregon se Roma ka qenë gjithmonë një qytet i përzier kulturash dhe popujsh, shumë më kompleks sesa na e kanë treguar librat e historisë. Dhe kjo është vetëm fillimi – me teknologji edhe më të avancuar në të ardhmen, shkencëtarët shpresojnë të zbulojnë jo vetëm prejardhjen e njerëzve, por edhe tipare si gjatësia, rezistenca ndaj sëmundjeve dhe mënyra se si këto janë trashëguar ndër shekuj.